บทที่ 95 บทไม่มีชื่อ

คิสเม้มปากแน่นตามองไปยังร่างสูงที่ก้าวพรวดเข้ามาหาจินอวี้มือหนากำที่แขนเล็กจนแน่นจินนิ่วหน้าแต่ไม่ยอมร้องออกมา คิสกลั้นสะอื้นผละออกจากอ้อมกอดมินทร์เช็ดน้ำตาด้วยท่อนแขนลวกๆมองสองคนนั้นด้วยความเสียใจ

"ไอ้พี่คิงหยุดเลยนะ"คิสแหวเสียงดังลุกขึ้นเดินเข้าไปหาคนตัวโตกว่ากระชากมือหนาออกจากแขนของจินอวี้

"แม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ